Verslag van een zondag op festival Grasnapolsky

Het zendergebouw van Radio Kootwijk

Er zijn heel veel festivals in Nederland, maar nog steeds zijn er nieuwkomers die zich weten te onderscheiden van de massa. Zoals Grasnapolsky dat dit jaar zijn tweede editie beleefde.

Grasnapolsky heeft een aantal zeer sterke troeven waarmee het direct tot een van de interessantste en leukste festivals van Nederland is gaan horen. Ten eerste de locatie: in en rondom het karakteristieke zendgebouw in Radio Kootwijk (zie foto hierboven). Ik was er nooit geweest, maar was al direct nadat ik uit de auto stapte onder de indruk. Het gebouw uit 1923 in art deco-stijl ligt midden op een vlakte waar niets anders te zien is dan heide en af en toe een boom. Je hebt direct het gevoel dat je op een bijzonder plek bent.

Gedurfd anders

De locatie is dus het eerste pluspunt, maar het draait op een festival natuurlijk ook om het programma en ook daarin is Grasnapolsky gedurfd anders. De artiesten die optreden zijn voor het overgrote deel afkomstig uit eigen land. Met af en toe een Belg al toevoeging. We zijn al snel geneigd om over de grens te kijken als we op zoek gaan naar goede muziek, maar dat blijkt nergens voor nodig. Op Grasnapolsky valt genoeg te ontdekken! Het programma was een mooie combinatie van bekende namen die veelal met nieuw materiaal kwamen en nieuwe acts waarvan een aantal connecties heeft met bekende namen.

Helemaal nieuw voor mij waren Warhola die elektronische pop brengen met veel synths, auto-tune en geluidjes in de mix die op een prettige manier storen, Julien Mier die met zijn lome en diepe beats wel iets weg had van een zondagmiddag-versie van Flying Lotus of Bibio en Klangstof, een project van Moss-bassist Koen van de Wardt. Deze laatste band was de grote verrassing van de dag, maar helaas was het zaaltje waar de band veel te klein voor iedereen die wilde kijken en luisteren.

Grasnapolsky 5

De eerste grote naam die op de zondag nieuwe muziek presenteerde was Roosbeef, maar ik koos voor een wandeling naar de andere kant van het festival om in de Paardenschuur (een zeer toepasselijke naam) te gaan rocken met The Miseries, de punkrockband van Tim Knol. Tijdens de soundcheck speelden ze het geweldige Whole Wide World van Wreckless Eric en ook de show zelf zat vol met geweldige nummers, dus laat dat debuutalbum maar komen!

Daarna volgde een band die uit de as van een andere is verrezen: Yakumo. Deze twee mannen waren eerst onderdeel van Daily Bread (wat ik altijd een van de meest onderschatte bands in Nederland vond). Yakumo bouwde een feestje met mooi opgebouwde dance. Dit keer stond ik gelukkig wel aan de goede kant van de deur van zaal Annex B.

Alamo Race Track op Grasnapolsky

De grote afsluiter van de avond was Alamo Race Track. Ook deze band brengt binnenkort een nieuw album uit (wat ik al mocht horen en geweldig vond). De nieuwe, wat experimentelere koers van de band was voor een deel van het publiek wel even wennen, maar de band trok zich daar niets van aan en liet horen tot de beste bands van het land te horen. Oud werk van de band was er ook in de vorm van de afsluiters Unicorn Loves Deer en The Northern Territory.

Oegandese boerenkoolburger

Naast muziek is er nog veel meer te ontdekken op Grasnapolsky: het horeca-aanbod is gezond en lekker. Zo at ik bijvoorbeeld een fantastische Oegandese boerenkoolburger, kun je als frisdrank Bionade drinken en krijg je bier gewoon in een flesje in plaats van in een plastic bekertje.

In en rondom het zendergebouw is er ook volop kunst in de vorm van film, fotografie (je kon er analoge camera’s huren en je foto’s zelf afdrukken in een doka) en een boom met gedichten. De locatie nodigde ook uit tot een wandeling door de natuur, waar onderweg ook kunst te vinden was. Tot slot wil ik Grasnapolsky nog prijzen (ja, ik ben enthousiast) vanwege het feit dat er ook dagkaarten te koop zijn.

Wie voor het echte festivalgevoel gaat kan van vrijdag tot zondag terecht in Radio Kootwijk en een naastgelegen bungalowpark, maar als dat je om wat voor reden dan ook niet uitkomt kun je ook een dagje langskomen. Zo’n dag vol architectuur, muziek, natuur en lekker eten is ruim voldoende om een flink aantal gewone werkweken op te kunnen teren. Volgend jaar ben ik er weer!

Meer foto’s van Grasnapolsky 2015 staan op de Facebookpagina van Mixed Grill.

Volg Mixed Grill op social media