AME-LOT: Studentenhuis van pallets

Houten pallets worden doorgaans uitsluitend geassocieerd met industrieel transport en zware vracht. De vooruitstrevende Franse architect Stéphane Malka ziet in dit alledaagse afvalmateriaal echter de perfecte bouwsteen voor de toekomst. Met zijn grensverleggende project AME-LOT presenteerde hij een plan voor een opvallend studentenhuis in hartje Parijs, waarbij de volledige gevel is opgetrokken uit gerecyclede pallets.

Bouwen in de dode hoek van de stad

Wat het ontwerp van Malka zo ingenieus maakt, is de locatie. Het AME-LOT project (vernoemd naar de Rue Amelot in Parijs) is een klassiek voorbeeld van wat we in de architectuur parasitaire architectuur noemen.

Malka ontwierp geen compleet nieuw, vrijstaand gebouw, maar bedacht een smalle structuur die zich letterlijk vastklampt aan een bestaande, blinde muur (een mur pignon) tussen twee gebouwen in. Hierdoor wordt ongebruikte, verloren stedelijke ruimte plotseling getransformeerd tot functionele woonruimte, zonder dat daar extra grond voor nodig is.

Een dynamische façade van resthout

De absolute blikvanger van het gebouw is de “huid”: een gevel die volledig bestaat uit aan elkaar gekoppelde houten pallets. Dit is geen starre muur, maar een interactief en flexibel systeem.

• Horizontale scharnieren: De pallets zijn met elkaar verbonden via een vernuftig systeem van horizontale scharnieren.
• Vorm en functie: Hierdoor kan de gevel buigen, samentrekken en uitvouwen, vergelijkbaar met jaloezieën. Bewoners kunnen de pallets zelf openzetten voor maximale lichtinval en ventilatie, of sluiten voor schaduw en privacy. Het resultaat is een gebouw dat continu van vorm verandert en organisch meebeweegt met de behoeften van de bewoners.

Ecologie zonder destructie

Voor Malka is het gebruik van spotgoedkope en ruim voorhanden zijnde pallets meer dan alleen een esthetische keuze; het is een hard statement. Hij is van mening dat de bouwindustrie zichzelf tegenspreekt door vervuilende, nieuwe materialen te produceren voor zogenaamd “duurzame” gebouwen. Zijn filosofie is helder: échte ecologie bestaat niet uit het slopen van het oude om iets nieuws te bouwen, maar uit het slim toevoegen van gerecyclede materialen aan ons bestaande stedelijke erfgoed. Geen destructie, geen extra vervuiling.

Nu is het wachten op de stadsgemeente of een investeerder met genoeg lef om deze radicale, maar uiterst logische visie daadwerkelijk in het straatbeeld van Parijs te realiseren.