Recensie: Thomas Function – Celebration!

494blog_thomas_function_cel

In onze serie over de Amerikaanse indie scene, is het dit keer tijd voor de band Thomas Function met hun debuutalbum Celebration! Thomas Function komt uit Huntsville, Alabama. Het viertal bracht in april 2008 hun debuutalbum Celebration! uit, gevolgd door een tweetal EP’s.

Thomas Function

Celebration! bevestigt opnieuw een van de grote verschillen tussen de Engelse en de Amerikaanse indie/rock scene – waar je in Engeland een band kunt maken of breken met de aantrekkingskracht van de leadvocalen, is een bijzondere stem in Amerika belangrijker dan een “mooie” stem – denk bijvoorbeeld aan bands als Neutral Milk Hotel en Clap Your Hands Say Yeah In dat opzicht past Thomas Function goed in de Amerikaanse muziekwereld – leadzanger Travis heeft een stem die makkelijk overslaat, soms belerend en dan weer klaaglijk klinkt, en die het midden houdt tussen praten, schreeuwen en zingen. Gecombineerd met een muzikale omlijsten van gitaar, bas, drums en orgel blijkt werkt zijn stem echter bijzonder goed.

Op tracks als Can’t Say No en Conspiracy schiet de band heen en weer tussen licht rammelende popliedjes, new wave en een makkelijk te verteren soort punk rock. De instrumenten worden op het album aangevuld met tamboerijn en achtergrondkoortjes, hetgeen weer meer aan een band als The Kinks doet denken. Tel hier een ongebreideld enthousiasme voor live-optredens bij (zowel qua kwaliteit als kwantiteit, gezien het non-stop touren waar de band nu al anderhalf jaar mee bezig is), en het enige dat ontbreekt voor een doorbreekt is een instant-hit. De liedjes zijn heel leuk, maar er blijven er niet echt veel van hangen. Ook de productie van het album is hier en daar nog voor wat verbetering vatbaar – zo hier en daar is wel te horen dat de band niet super strak is in de studio.

Thomas Function

Mijn kritiek is echter kinderspel bij het alles overheersende gevoel dat we hier met een heerlijke zomerplaat te maken hebben, die uitermate geschikt is om in een oude cabrio over slechte landweggetjes te gaan rondscheuren. Gaat dat horen.