Recensie: The Knife – Colouring of Pigeons

The Knife

Dit keer eens wat anders: in plaats van een heel album, kijken we naar een enkele track (we kunnen het geen liedje noemen, gezien de ruim 11 minuten die “Colouring of Pigeons” duurt).

We hadden natuurlijk kunnen verwachten dat het nieuwe werk van The Knife, het Zweedse broer-zus duo Olof Drijer en Karin Drijer Andersson, niet gehinderd zou zijn door enige pretenties. Vooral toen bekend werd dat het hier ging om niets minder dan een moderne opera over het leven en werk van Charles Darwin, waarbij de groep samenwerkt met Mt. Sims, Planningtorock en Hotel Pro Forma, een Deense performance art groep. Maar we kunnen gerust zeggen dat niets ons had voorbereid voor het werk in vier delen dat als voorproefje op het volledige album (Tomorrow, In A Year, vanaf 2 februari digitaal verkrijgbaar) werd vrijgegeven. Waar de band een reputatie heeft opgebouwd met duistere, op techno geïnspireerde songs, wordt dit hier uitgebreid met drie extra vocalisten waaronder één klassieke. Het intro lijkt nog het meeste op Afrikaanse ritmes, terwijl het eind een noisescape is dat op het Warp-label niet zou misstaan.

De band kan deze sfeerwijzigingen en muzikale uitbreidingen prima aan. Sterker nog – na de eerste tien luisterbeurten bekruipt het gevoel dat we hier met een meesterwerk te maken hebben. Het gevoel dat Colouring of Pigeons oproept lijkt nog het meeste op wat Radiohead’s Paranoid Android destijds teweeg bracht: de eerste verbazing over hoe “vreemd” de eerste single van een nieuw album was, gevolgd door het besef dat dit de nieuwe kwaliteitsstandaard voor de band werd. Qua zoethoudertje is Colouring of Pigeons dus uitermate geslaagd. Sterker nog, uw recensent neigt ernaar om weer eens ouderwets voor de platenzaak te gaan liggen.

Hier kun je de track beluisteren.