Recensie: Rachel Joyce – De Onwaarschijnlijke Reis van Harold Fry

de cover van het boek

Harold Fry is een op het eerste gezicht doodgewone en keurige Engelsman. Samen met zijn vrouw Maureen woont hij in een rustig stadje aan de Engelse zuidkust. Totdat hij een brief ontvangt.

Deze brief is van een oud-collega van Harold. Zij geeft aan dat ze ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft. Harold schrijft een brief terug. Op weg naar de brievenbus neemt hij een heel bijzondere beslissing.

1000 kilometer

Als hij bij de brievenbus is aangekomen loopt hij door. In eerste instantie naar de volgende brievenbus, maar uiteindelijk blijkt de wandeling helemaal naar het uiterste noorden van Engeland te gaan. Daar woont Queenie, de ex-collega. Harold is geen geoefend wandelaar en heeft vrijwel niets op zak. Toch blijft hij lopen. Ruim 1000 kilometer.

In eerste instantie doet het verhaal van Harold Fry denken aan de avonturen van de man op de grasmaaier uit de film The Straight Story, maar al gauw blijkt dat de hoofdpersonen niet veel gemeen hebben. Harold Fry is namelijk niet zomaar een koppige ouwe kerel, hij worstelt nogal met het verleden. Tijdens de wandeling kan de lezer de overpeinzingen van Harold meebeleven en dan blijkt dat hij nogal in de knoop zit met beslissingen uit het verleden.

Diepgang

Intussen ontmoet hij ook nog eens een bonte verzameling aan types onderweg. De gesprekken die hij met ze voert geven het boek nog meer diepgang. Je kunt namelijk heel veel uit dit verhaal halen. Het begint als een reisboek of luchtig verhaal over een grappig oud mannetje, maar langzaamaan maakt Rachel Joyce de thema’s zwaarder en heftiger. Totdat je aan het einde van het boek bijna met tranen in je ogen aan het lezen bent.

De lezer wordt meegezogen in het levensverhaal van Harold Fry. En omdat je aan het begin van het boek zoveel sympathie heb opgebouwd voor de hoofdrolspeler, vergeef je het automatisch als blijkt dat hij ook maar een mens van vlees en bloed is die fouten maakt en stomme beslissingen heeft gemaakt. Die opbouw naar de ontknoping is werkelijk subliem uitgewerkt. Soms lijkt het zo dat plotwendingen er een beetje dik bovenop liggen, maar als je terugdenkt aan een paar hoofdstukken eerder, blijkt toch dat je het toen nog niet had aan zien komen.

Hoe zwaar de onderwerpen in het boek ook worden, het blijft een genot om te lezen. Je wil immers maar 1 ding weten: gaat Harold Fry slagen in zijn missie?

Volg Mixed Grill op social media