Recensie: Interpol – Interpol

albumcover

Interpol is al jaren een muzikaal instituut. Een naam die je gerust kan laten vallen in gezelschap van muziekliefhebbers. Toch moet de band erg op gaan passen om die goede naam vast te houden.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen: het nieuwe album van Interpol is niet goed en ook niet slecht. Een paar nummers, zoals de single Lights en de nummers die daarna volgen, weten je meteen te pakken, maar het gros is op het eerste gehoor te nietszeggend om toppers in het repertoire van de band te worden. Toch blijven we (nu nog) het album met regelmaat opzetten. Waarom? Is het de heerlijk stem van zanger Paul Banks? Of is het de hoop dat we het album goed gaan vinden. Want als je ons nu zal vragen naar het favoriete album van Interpol, dan bungelt deze voorlopig nog even onderaan.

Waarschijnlijk komt dat omdat er teveel midtempo nummers op deze plaat staan. Of dat, ondanks zijn aanwezigheid op dit album, bassist Carlos D er al niet helemaal meer bij is. Het moeilijk om nu al definitief een oordeel te vellen over dit album. Waarschijnlijk kan dat pas over een paar jaar als er nog 1 of 2 volgende albums zijn verschenen. In dat licht valt pas te zien of dit een essentiële sleutelplaat is of het begin van het einde. Natuurlijk hopen we op optie 1. Misschien dat het concert in de HMH ons al wat duidelijk kan maken.

Edit 2014: na een paar maanden rijpen, blijkt dit inderdaad een prima album te zijn. Met sommige albums is het liefde op het eerste gezicht, andere muzikale relaties hebben wat meer tijd nodig.

Volg Mixed Grill op social media