Recensie: Howler, Paradiso

Howler in Paradiso, Amsterdam

Voor het eerst dit jaar was ik in de Paradiso en het eerste wat mij opviel was dat een briefje van € 5 niet meer volstaat voor twee biertjes. Een financieel pijntje op een verder redelijk vermakelijke avond.

Het vijftal uit Minneapolis dat zich Howler noemt werd vorig jaar door het gezaghebbende muziekmagazine NME uitgeroepen tot de op twee na beste band van 2011. En op andere muzieksites werd voor Howler een zonnige toekomst voorspeld in 2012. Vorige maand kwam hun debuutalbum ‘America Give Up’ uit. Vanavond konden zij in de goedgevulde kleine zaal van de Paradiso laten zien of hun hype terecht is.

I Rape Horses

Het publiek was vrij divers, zelfs een aantal ouders waren op het optreden afgekomen om hun jonge kroost in de gaten te houden. Om 20:15 uur kwamen zij het podium op en maakte Howler hun officiële debuut op een Nederlands podium. De jonge twintigers onder leiding van zanger/gitarist Jordan Gatesmith maakten een redelijke eerste indruk. Bij ‘Beach Sluts’ bewogen voorzichtig de eerste hoofden op en neer. Hetzelfde gold ook voor ‘I Told You Once’. Het optreden kabbelde voort en na een paar nummers zocht de band contact met het publiek. Naast de gebruikelijke complimenten dat Amsterdam een geweldige stad is zei Gatesmith dat hij de band I Break Horses (die later op die avond zou gaan optreden) verwarde met I Rape Horses. Het was meteen het meest grappige moment van het optreden en tientallen malen werd het woord ‘rape’ geroepen. Een van de weinige momenten dat je kon lachen om zo’n beladen woord. Afsluiter ‘Back Of Your Neck’ is veruit Howlers sterkste track en is een van de beste indie rock singles van het jaar tot nu toe. Toen ik weer op mijn horloge keek was het 2045 uur.

Meteen was duidelijk dat de jongens niet veel podiumervaring hebben om heel erg te kunnen imponeren. Daarbij komt ook nog eens dat hun muziek niet uniek is. Rommelige garagerock in de geest van The Vaccines en The Strokes, waar ook veel de vergelijking mee wordt gelegd. Noem het twaalf en een half in een dozijn. Met één leuk album en een beetje buzz ben je er als band nog lang niet. Howler moet zich nog bewijzen in bandland en hopelijk lukt het ze ook. In mei treden zij weer op in de Paradiso tijdens het London Calling-Festival en ongetwijfeld zullen zij komende zomer op een paar festivals gaan staan. Zij zullen meer aan hun stage performance moeten gaan werken om live te kunnen imponeren. Vooralsnog maken zij hun kleine hype half waar.

Mo Banadji