Recensie: Dry The River, Tivoli De Helling

Dry The River in Tivoli de Helling

We waren een jaar te vroeg met onze constatering dat Dry The River op het punt van doorbreken stond. Inmiddels is het een jaar ons interview met de Londense band en kunnen we wel degelijk concluderen dat Dry The River op het punt van doorbreken staat. In een uitverkocht Tivoli De Helling liet de band zien dat ze zichzelf flink ontwikkelt heeft het afgelopen jaar en nu met gemak een groot publiek aan kan.

In vergelijking tot eerdere optredens (de band was in 2011 heel veel te zien in Nederland) is er veel meer dynamiek toegevoegd aan geluid en show. In sommige nummers neemt de band bewust gas terug, maar op andere momenten rockt Dry The River als nooit te voren. Het beste voorbeeld daarvan is het nummer Weight & Measures. Gewaagd begint de band onversterkt en meerstemmig te zingen, waarna het nummer steeds een extra laag krijgt. Aan het eind staan de muzikanten zeer stevig te rocken.

Shallow Bed

Waarschijnlijk is dit de hand van producer Peter Katis waarmee Dry The River hun debuutalbum Shallow Bed opnam (en dat 5 maart in de winkels ligt). Op het album zijn alle nummers opnieuw opgenomen en van extra diepte en dynamiek voorzien. Dat de band nog moet wennen aan deze professionalisering blijkt overigens aan het feit dat het tussen de nummers door nog niet heel soepel verloopt. Daarin zijn ze nog niet geolied genoeg, maar dat is waarschijnlijk een kwestie van tijd.

De nummers kloppen in ieder geval en de uitvoering daarvan zeer zeker ook. De hoge stem van zanger Peter Liddle is live nog indrukwekkender en ook de samenzang (in verschillende samenstelling) is dik in orde. De muzikale uitbarstingen waarin de drummer en gitarist zich mogen uitleven laat horen dat de band naast folk ook door rock is beïnvloed. Zeker omdat de band nu (af en toe) zich durft te laten gaan zullen ze live voor een bredere doelgroep interessant zijn. Wij zijn heel benieuwd wat 2012 voor deze band zal gaan brengen. Daarom roepen we nog een keer: Dry The River staat op het punt van doorbreken.

proost