Caribou: een van de grootsten in kleine kringen

Caribou, Paradiso Amsterdam

De kleine zaal van Paradiso was afgeladen afgelopen woensdagavond. Grote belangstelling voor een band die inmiddels uitgegroeid lijkt te zijn tot één van de grootste namen in het circuit van de New Weird America-stroming: Caribou. Voor degenen die onbekend zijn met deze muziek: namen als Vampire Weekend, Yeasayer en Animal Collective zijn bands die uit hetzelfde straatje komen als deze groep onder leiding van de Canadees, Dan Snaith.

Caribou Paradiso Amsterdam

Caribou gaf niets minder dan een spetterend optreden weg voor een bomvolle kleine zaal in Paradiso waarvan het publiek aan het begin nog braaf stond mee te deinzen met de nummers, maar aan het einde goed stond te dansen met een grote glimlach op haar gezicht. De band opende met wat nummers van het album Andorra (2007) die gelijk goed vielen bij het publiek, onder andere Melody Day liet de vreugde van herkenning naar boven komen bij de fans.

Verlicht door psychedelische lichtpatronen die op het scherm achter de band werden geprojecteerd bracht Caribou haar nummers ten gehore en legde daarbij vooral de nadruk op het nieuwe album, Swim. In tegenstelling tot haar voorganger Andorra, is Swim meer in de richting van dance te plaatsen. Waar op Andorra de electronica nog een even grote rol speelde als de vocalen, daar voeren op deze nieuwe plaat de samples en soundscapes die tegen techno aan grenzen de boventoon. Het is alsof Dan Snaiths interesse voor UK techno en Warp-materiaal van de jaren ’90 terug is gekeerd en gestalte heeft gekregen in de nieuwe nummers op Swim. De synthesizers vervullen een grotere rol dan ooit en door veelal instrumentale tracks te hebben gemaakt is veel ruimte voor onverwachtse wendingen in de muziek gekomen.

sokken Caribou

Het publiek ontving de nieuwe nummers verrassend goed, gezien de nogal verdeelde meningen die er onder de fans van Caribou bestaan omtrent de twee opeenvolgende albums. Vooral de klanken van Sun, de afsluiter van het optreden, waren meer dan genoeg om het publiek in de euforie te laten delen die de mannen op het podium over willen brengen met deze dance-track.

Bijzonder staaltje drumwerk

Het werk van de drummer verdient nog een extra vermelding, want weinig mensen kunnen zo tekeer gaan op hun drumstel; het was genadeloos hard, maar perfect in harmonie met de andere instrumenten en vocalen. Een bijzonder staaltje drumwerk. Naarmate het concert vorderde en de kleurrijke lichten en motieven op de mensen in begonnen te werken, kwam er geleidelijk ook meer beweging in de massa. Na het laatste nummer kon de band niet anders dan onder voetgestamp en luid gejuich terugkomen. Ze gaven nog een dansbaar instrumentaal nummer cadeau waarmee het optreden helemaal perfect werd afgerond.

Alles is deze avond aan bod gekomen: de euforische melodieën en gezang van tracks op Andorra tot dance in Caribou-stijl van Swim. Ik denk dat het nieuwe album met dit optreden officieel is omarmd door de mensen die bij het concert aanwezig waren. Hoe zweverig de muziek soms ook mag worden; Caribou bewijst dat ze, als band die haar eigen spullen opruimt na het concert, op sokken optreedt en ook nog eens de tijd neemt om met fans te praten en spullen te signeren na de gig, meer dan stevig met haar voeten op de grond staat.

Dan Snaith Paradiso Amsterdam

Caribou Paradiso Amsterdam

Dan Snaith Amsterdam

Alle foto’s: copyright Minja Sarovic