Recensie: CANT – Dreams Come True

CANT - Dreams Come True !!!WATERMARKED FILES!!! - Artwork

De derde cd van de Amerikaanse band Grizzly Bear, genaamd Veckatimest uit 2009, is bij zowel pers als publiek de jaarlijstjes ingegaan als een sterke, vernieuwende plaat die folk, indie, pop en psychedelica wist te mengen in een nieuw jasje.

Het heeft de doorbraak betekend voor deze band uit Brooklyn, wat de zanger en componist Chris Taylor wellicht een steuntje in de rug heeft gegeven voor het maken van deze soloplaat onder de naam CANT. In slechts anderhalve week heeft de multi-instrumentalist deze plaat op zijn slaapkamertje opgenomen. De beste man barst blijkbaar van de ideeën, maar heeft het weer zo’n juweeltje als twee jaar geleden opgeleverd?

Soloproject

Bij het beluisteren is al snel duidelijk dat het brein achter Grizzly Bear aan de knoppen heeft gezeten. De herkenbare stem, de zangkoortjes, de echoënde strijkers en flangerdrums hadden niet misstaan op de nieuwe plaat van deze band. De computer en het ontbreken van de overige bandleden hebben Chris Taylor echter de mogelijkheid gegeven meer genres en instrumenten te verwerken in zijn soloproject. Het bekende indie-folk thema is nog steeds herkenbaar over de hele plaat, maar hier en daar worden interessante verwijzingen gemaakt naar disco (#8: Answer), soul (#3: The Edge) of de jaren ’80 (#2: Believe). Gelukkig wordt bij iedere track het dromerige en mysterieuze sausje niet vergeten, wat dan ook als een warm deken over de plaat ligt.

Alhoewel Dreams Come True enkele sterke onderwater-indie-tracks biedt, zijn er weinig echte hoogtepunten te vinden. De kabbelende synthesizers zijn misschien fijn om te beluisteren tijdens het strijken of het lezen van een tijdschrift, maar de cd biedt te weinig spanning of verhaal om een echt juweeltje te worden. Het vermoeden bij de eerste luisterbeurt dat we te maken hebben met een zogenaamde groeiplaat, blijkt later te ontwikkelen tot het idee dat er toch eigenlijk niet zoveel diepte is als verwacht.

Hoewel steeds meer computergigantjes van tegenwoordig het lukken om electronische muziek op een eerlijke, echte en overtuigende manier te presenteren, krijgt CANT dit helaas niet helemaal voor elkaar. Ondanks enkele mooie momenten gaat de echo-plugin na enige tijd vervelen en blijft er te weinig over om van te genieten. Dreams Come True biedt een fijne en lichtintense chillervaring die soms groeit tot een noise-achtige trip, maar is helaas weinig vernieuwend. Een middenmootje.

Joey Schaasberg