Interview: Peaches

Peaches

Sommige artiesten zijn in het echt een ander persoon dan op het podium of in videoclips. Peaches is daar een goed voorbeeld van.

Als artiest staat ze bekend om haar wilde performance en vuilbekkerij, maar in het echt blijkt het een keurige dame te zijn die onder het genot van een salade Niçoise vol passie uitleg geeft over haar nieuwe album I Feel Cream. Dat wil trouwens niet zeggen dat de onderwerpen die in het gesprek voorbij komen allemaal braaf en luchtig zijn, integendeel.

Wat I Feel Cream anders maakt dan haar vorige album Impeach My Bush is het feit dat ze voor haar nieuwe plaat de wereld is rondgereisd om met verschillende producers samen te werken. En dat waren niet de minsten. Zo staan op het album bijdragen van Soulwax, Digitalism, Simian Mobile Disco en Gonzales. Een heel verschil met de vorige plaat waar bijvoorbeeld Josh Homme en Joan Jett te gast waren.

Volgens Peaches is dat een bewuste keuze geweest en komt die stijlverandering vooral door het DJ-en: “Ik heb de laatste jaren op heel veel feestjes gedraaid en zo krijg je voor jezelf een beeld van hoe een lekkere dansplaat moet klinken en ook kwam ik er achter wie de muziek maken die aan die eisen voldoen. Zo kom je al snel bij bijvoorbeeld Soulwax of Digitalism uit. En ja, om zulke drukbezette mannen te pakken te krijgen kun je ze het beste zelf op gaan zoeken. Bovendien wilde ik niet klakkeloos aan de slag gaan met beats die zij per post naar mij gestuurd hebben. Ik wil altijd in dezelfde ruimte zijn als de mensen met wie ik samen werk. Ik wil altijd de baas zijn.”

Eigen raps

Een goed voorbeeld daarvan is het nummer Mommy Complex dat ze samen met Digitalism maakte. “Ik wilde van hun het vette hardcore geluid, maar daar wilde wel mijn eigen raps aan toevoegen zodat het resultaat echt nasty zou worden. Bij andere producers had ik trouwens niet altijd zo’n duidelijk beeld voor ogen, maar probeerden we in eerste instantie maar wat. Een voordeel daarvan is dat het album heel divers is geworden. Zo ben ik naast het rappen, wat ik normaal altijd doe ook gaan zingen.”

Door dat zingen lijken de teksten van Peaches wat milder te zijn geworden. Titels als Fuck The Pain Away komen of Fuck Or Kill komen op dit album niet voor, maar Peaches is naar eigen zeggen absoluut niet milder geworden. “Politiek ben ik misschien niet zo uitgesproken, maar ik vind zelf dat mijn teksten zeker nog tegen heilige huisjes schoppen. Zeker op seksueel gebied. Tegen een oorlog uitspreken is heel makkelijk voor een artiest tegenwoordig, maar wie probeert nu nog op te komen voor seksuele rechten? Het lijkt dat alles al eens is gezegd, maar ik merk dat het hier in Amsterdam homo’s het steeds moeilijker krijgen en zich daarom minder gaan uiten. Dat zijn dingen waar kunstenaars en artiesten voor op moeten komen”.