Bob Moses brengt het festivalgevoel naar Paradiso

bob moses paradiso

Het is nog niet zo lang geleden dat ik Bob Moses zag op het Pitch Festival. Toen speelde de band op een zaterdagmiddag in in van de kleinere zaaltjes. Nu staan ze in een nagenoeg uitverkocht Paradiso.

Er is dus iets aan de hand met dit Canadese duo. Om eerlijk te zijn heb ik geen flauw idee of de Nederlandse radiozenders de muziek van Bob Moses hebben opgepikt, want ik luister zelden naar de radio, maar in de maanden tussen Pitch en nu heeft de band dus een stevige voet aan de grond gekregen in Nederland.

Zeer stevig zelfs als je naar de rij kijkt die van Paradiso naar de brug tussen het Max Euweplein en het Vondelpark loopt. Gelukkig begint het optreden pad als nagenoeg iedereen binnen is.

Subtiele dansmuziek

Het geluid van Bob Moses zit tussen dance en popliedjes in en dat is zowel de sterkte als de zwakte van de band. Het album Days Gone By is er zo eentje die in heel veel gevallen kunt opzetten: als lekkere luistermuziek of als subtiele dansmuziek. De combinatie van zang, gitaar en beats is prachtig in evenwicht en doet regelmatig denken aan The xx.

In een vol Paradiso kom je echter niet zo ver met subtiliteit en evenwicht. Om een zaal met 1500 man te vermaken moet je meer in huis hebben. Voor een deel weet het oprechte enthousiasme van de twee bandleden dat op te vangen en ook de subtiele deephouse neemt een deel voor zijn rekening, maar deze twee ingrediënten weten niet te voorkomen dat met regelmaat het voor Nederlandse concerten zo kennerkende geroezemoes uit de zaal opstijgt.

Ideaal festivalsfeertje

Dit is niet per se uit verveling, maar vooral omdat de bezoekers een gezellige avond uit hebben. Vrienden, drank en lekkere muziek op de achtergrond zorgen voor een ideaal festivalsfeertje. Precies wat mensen nodig hebben in deze donkere dagen.

Aan Bob Moses is het de taak om de aandacht van het publiek op het podium gericht te houden. Dat lukt ze vooral met de sterkere nummers uit hun catalogus. Je ziet direct de enthousiaste reacties op liedjes als Tearing Me Up, Too Much Is Never Enough en vooral All I Want. Een paar meer van dat soort nummers, een net iets dikker aangezette sound en een lekkere lichtshow en Bob Moses is een festivaltopper van de toekomst.

Volg Mixed Grill op social media