De Amerikaanse acteur en regisseur Sean Penn wordt 17 augustus 52 en dat is meer dan reden genoeg om de acteur in de spotlight te zetten. Hij staat al sinds 1981 op de planken en heeft in meer dan 40 films gespeeld en 45 filmprijzen in de wacht gesleept. Zijn grote doorbraak kwam in 1982 toen hij Jeff Spicolli speelde, een surfer die van het leven geniet, in Fast Times at Ridgemont High. Samen met Al Pacino speelt Penn in 1993 de sterren van de hemel in het gangsterepos Carlito’s Way.
In 2003 won de acteur een Oscar voor Beste Acteur voor Mystic River en in 2009 kreeg hij er nog eentje voor Milk waarin hij een homorechtenactivist speelt. En het houdt niet op want vanaf 26 april kunnen we de acteur in een nieuw meesterwerk zien in This Must Be The Place, de nieuwe film van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino.
In This Must Be The Place ondergaat Penn een ware metamorfose. Hij speelt de excentrieke en ooit succesvolle rocker Cheyenne en voor zijn rol heeft hij zich een stel lange zwarte lokken aangemeten, praat hij opvallend trager en heeft hij een stevige duik in de make-updoos genomen. Hij doet ons erg denken aan een mix van Robert Smith van The Cure en Ozzy Osbourne: jarenlang drank- en alcoholmisbruik hebben hun tol geëist en Cheyenne kan niet meer zo vlot praten.
Muziek maakt Cheyenne allang niet meer, maar hij kleedt zich nog dagelijks alsof hij zó het podium op moet. Het leven van de ex-rocker kabbelt voorbij, totdat zijn vader overlijdt. Hij vertrekt naar Amerika en zet zijn vaders zoektocht naar een oorlogsmisdadiger voort. Zijn reis voert hem dwars door het land, ontmoet bijzondere mensen, ontroert ze met zijn wijsheden en grappen en laat ze in verbazing achter. Zelf voelt hij zich meer en meer thuis in het leven.
De muziek is ook niet te versmaden en houdt de film bij elkaar als een onzichtbaar omhulsel. Tracks zijn van de hand van David Byrne van de Talking Heads. De film opent met een 5 minuten live uitvoering van de track Open Up en zet meteen de toon: muziek is waar het hier om draait! Een opmerkelijke film om naar uit te kijken dus, al is het maar om Sean Penn als een soort Ozzy Osbourne door Amerika te zien cruisen begeleid door Byrne.
